Wystawa powstała z okazji 100. lecia śmierci Jana Kasprowicza, składa się z 14 autorskich plansz, tworzących spójną, tekstowo-wizualną opowieść. Zamiast suchej biografii, odbiorca otrzymuje narrację liryczną, która w sposób nastrojowy przeprowadza go przez ostatnie lata życia artysty, jego fascynację górami oraz codzienność na Harendzie. Wybrane fragmenty poezji i tekstów Kasprowicza powiązane z obrazem, tworzą przestrzeń do refleksji w samym centrum miejskiego zgiełku.

Przypomina mieszkańcom i turystom o nierozerwalnej więzi wybitnego poety z kulturą podhalańską oraz o dziedzictwie Harendy – miejsca, które stało się jego azylem i symbolem literackiego Zakopanego. W dobie masowej turystyki przywraca miastu postać Kasprowicza nie jako pomnikową figurę, ale jako żywego ducha miejsca, którego twórczość wciąż rezonuje z tatrzańskim krajobrazem (tak naturalnym, jak i intelektualno-artystycznym).

 Przedstawia  ewolucję twórczą i biograficzną: od kujawskich korzeni, przez okres lwowski, po fascynację Tatrami i dojrzałą poezję (m.in. Krzak dzikiej róży, Księga ubogich). Historię Harendy: zapis zakupu domu, jego rolę jako centrum życia towarzyskiego  oraz anegdoty przybliżające ludzką twarz poety. Wątek miłosny: relację z żoną Marusią, jej zapiski z dzienników oraz determinację w tworzeniu muzeum i ratowaniu spuścizny po śmierci męża.

Autorką wystawy jest Beata Jaśniak -  fotografka, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Jest również  autorką albumu „Opowieść o Harendzie”. To miejsce od lat stanowi ważny punkt odniesienia w jej  twórczości. Osobista relacja z tym miejscem oraz doświadczenie w łączeniu słowa z obrazem (znane m.in. z cyklu „Pocztówki – Emigrantki”) pozwoliły stworzyć wystawę o unikalnej estetyce. 

tekst Karol Jaworski

Wystawę plenerową można oglądać na Krupówkach przy Oczku Wodnym.